Rozważania na luty

O. Jarosław Pakuła OFMConv

1 lutego 2018
1 Krl 2,1-4.10-12, 1 Krn 29, Mk 6,7-13

Posłuszni nakazowi Jezusa czujemy się wezwani, aby iść i głosić J ego naukę wszędzie tam, gdzie realizuje się codzienność naszego życia. Jezus pyta mnie dzisiaj o moją codzienną wierność Jego miłości i jej realizowanie wobec bliźnich.

2 lutego
Święto Ofiarowania Pańskiego
Ml 3,1-4, Ps 24, Łk 2,22-40

Zobaczyć Jezusa tak, aby mieć pewność i pragnienie bycia z Nim na wieki. Trwać na zawsze w Bogu, gdzie moja dusza doznaje pokoju. Odnajdować Boga w każdym doświadczeniu wymagającym ode mnie ofiary, poświęcenia i rezygnacji z siebie – oto droga do zjednoczenia z Nim.

3 lutego
1 Krl 3, 4-13, Ps 119, Mk 6,30-34

Tak często zdarza nam się stawać przed Bogiem w przekonaniu o tym, że tylko nasze dłonie są puste i my jesteśmy tymi, którzy potrzebują. A przecież obok nas jest tylu, którzy potrzebują jeszcze bardziej niż my. Niech nigdy nie zabraknie nam odwagi do rezygnowania z własnych pragnień na modlitwie po to by, Jezusowi przedstawiać potrzeby innych.

4 lutego
V Niedziela Zwykła
Hi 7,1-4.6-7, Ps 147A, 1 Kor 9,16-19.22-23, Mk 1,29-39

Przychodząc do Jezusa, stajemy przed Boskim lekarzem, który pragnie uleczyć nasze rany. Trzeba nam otworzyć przed Nim nasze serce, wypowiedzieć swoje bóle, troski i tęsknoty. On balsamem swojej miłości uleczy wszystko, co będziemy gotowi Mu oddać.

5 lutego
1 Krl 8,1-7.9-13, Ps 132, Mk 6,53-56

Jeśli w swoim sercu niosę doświadczenie uzdrawiającej mocy Jezusa, będzie we mnie pragnienie przekazania tego dla innych. Pierwszym krokiem, aby przyprowadzić tych, którzy potrzebują uzdrowienia, będzie polecanie ich w czasie naszej osobistej modlitwy.

6 lutego
1 Krl 8,22-23.27-30, Ps 84, Mk 7,1-13

Sercem być całkowicie przy Jezusie. Wystrzegać się obłudy, pragnienia podobania się drugiemu człowiekowi bardziej niż Bogu. Świadomość tego, że Bóg patrzy w moje serce i pragnie w nim zamieszkać. Boże, jak bardzo potrzebujemy Ciebie w naszych sercach, w naszym życiu i postępowaniu.

7 lutego
1 Krl 10,1-10, Ps 37, Mk 7,14-23

Co wychodzi z mojego serca? Czym dzielę się z drugim człowiekiem? Odporność na zło tego świata rozpoczyna się od dostrzeżenia go w nas i podjęcia konkretnych działań, aby go w nim nie było.

8 lutego
1 Krl 11,4-13, Ps 106, Mk 7,24-30

Moja szczerość wobec Boga gwarancją wierności. Weryfikacja swoich myśli, słów i postaw, które powinny wyrażać głębię mojej relacji z Bogiem. Udzielać odpowiedzi Bogu będącej wyrazem naszej wiary.

9 lutego
1 Krl 11,29-32;12,19, Ps 81, Mk 7,31-37

To, czego potrzebuję dzisiaj, to usłyszeć od Jezusa: „«Effatha», to znaczy: Otwórz się”. Od usłyszenia tych słów rozpocznie się proces dorastania do wierności Bogu.

10 lutego
1 Krl 12,26-32;13,33-34, Ps 106, Mk 8,1-10

Jezus litujący się nad tłumem, który doświadcza konkretnego braku. Bóg, który widzi moje potrzeby i pragnie udzielić mi swojego zmiłowania.

11 lutego
VI Niedziela Zwykła
Kpł 13, 1-2. 45-46, Ps 32, 1 Kor 10,31-11,1, Mk 1,40-45

Czy możliwe jest zachowanie dla siebie doświadczenia uzdrawiającej mocy Jezusa? Bóg, który udzielił mi swojej łaski i moje serce pełne wdzięczności. W jaki sposób wyrażam moje uwielbienie względem Niego, czy tylko opowiadając o tym innym? Czy przez nieustanne dziękczynienie i wierność?

12 lutego
Jk 1,1-11, Ps 119, Mk 8,11-13

Wątpliwości pojawiające się w moim przeżywaniu wierności, przeżywanie ich razem z Bogiem, z prośbą o przymnożenie wiary rodzi w nas wytrwałość. Weryfikują jej autentyczność i głębię, szczególnie wtedy, gdy nie spełnia się to, o co prosimy Boga. Jaka wtedy jest moja relacja z Jezusem?

13 lutego
Jk 1,12-18, Ps 94, Mk 8,14-21

Przeciwności tak często odbierają nam przekonanie o tym, że Bóg jest blisko nas. Gdy doświadczamy tego, co trudne, On jest jeszcze bliżej nas. Przypomnij sobie i podziękuj za te wszystkie sytuacje, w których On okazał ci swoją łaskę. Wdzięczność bowiem rodzi wytrwałość.

14 lutego
Środa Popielcowa
Jl 2,12-18, Ps 51, 2 Kor 5,20-6,3, Mt 6,1-6.16-18

Rozpoczynamy czas weryfikacji naszego serca. Wielki Post mający przybliżyć nas jeszcze bardziej do Boga. Oby wszystko, co będziemy w tym czasie czynić, wynikało z naszej miłości względem Niego. Tak by nasze serce podobało się przede wszystkim Jemu, aby nie było w nim choćby namiastki tego, co Bogu podobać się nie może.

15 lutego
Pwt 30,15-20, Ps 1, Łk 9,22-25

Droga naśladowania Jezusa Chrystusa realizuje się przez przyjęcie na siebie wymagań płynących z Ewangelii. Konsekwencją będzie niesienie krzyża, którego brzemię tak często odczuwamy każdego dnia.

16 lutego
Iz 58,1-9a, Ps 51, Mt 9,14-15

Jeśli widzimy, jak zmienia się na lepsze nasz stosunek do drugiego człowieka, znaczy to, że post wydaje w nas dobry owoc.

17 lutego
Iz 58, 9b-14, Ps 86, Łk 5,27-32

Zawsze prościej jest określić siebie jako człowieka zdrowego – nie potrzebującego nawrócenia. Stwarza to w człowieku poczucie bezpieczeństwa. Jeśli jednak to przekonanie budowane jest na podstawie oceniania innych, których uznajemy za gorszych, daleko nam do miłości Chrystusa, który poszukuje grzeszników.

18 lutego
I Niedziela Wielkiego Postu
Rdz 9,8-15, Ps 25, 1 P 3,18-22, Mk 1,12-15

Bóg realizuje swój plan zbawienia w konkretnym czasie i przez konkretne wydarzenia. Jego zwycięstwo nad piekłem, grzechem, śmiercią i szatanem dokonało się przez Jezusa Chrystusa. My również chcemy stać się uczestnikami tego zwycięstwa. Stanie się to wtedy, gdy całym sercem przylgniemy do Niego przez umiejętność odczytywania Jego wezwań w historii naszego życia, która również jest naszą historią zbawienia.

19 lutego
Kpł 19,1-2.11-18, Ps 19, Mt 25,31-46

Zostaliśmy powołani do świętości. Nie ma człowieka, który zostałby zwolniony z tej odpowiedzialności. Bóg udziela nam łaski umacniającej realizowanie tego wezwania.

20 lutego
Iz 55,10-11, Ps 34, Mt 6,7-15

Słowo Boże jest skuteczne. Za każdym razem, kiedy jest głoszone, słyszane lub czytane, staje się żywym. Jezus nauczył nas modlić się do Boga i wskazał, że mamy nazywać go Abba – Tatusiu. Jakże bliski jest Bóg dla tych, którzy Go słuchają.

21 lutego
Jon 3,1-10, Ps 51, Łk 11,29-32

Bóg pragnący uchronić człowieka przed opłakanymi skutkami jego grzechu posługuje się ciągle aktualnym wezwaniem do nawrócenia. Tak często oczekujemy od Boga znaku. A przecież wszystko otrzymaliśmy w Jezusie Chrystusie i otrzymujemy po dziś dzień w Kościele.

22 lutego
Święto Katedry św. Piotra Apostoła
1 P 5,1-4, Ps 23, Mt 16,13-19

Za Szymonem Piotrem chcemy powtórzyć dzisiaj: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. W Jezusie odnajdujemy cały sens naszego życia i wieczności. On dla nas jest panem i Zbawicielem.

23 lutego
Ez 18,21-28, Ps 130, Mt 5,20-26

Bogu zależy na tym, aby grzesznik nawrócił się i żył, i na tym, by sprawiedliwy pozostał mu wierny. Potrzeba nam wejścia w mentalność Boga, dla którego każdy człowiek jest ważny. Upodabniając się do Niego, zobaczę, jak ważna jest miara mojej miłości do drugiego człowieka, która w żaden sposób nie może pomijać nikogo.

24 lutego
Pwt 26,16-19, Ps 119, Mt 5,43-48

Bóg jest jedynym i najwyższym sędzią. Tym, co wyróżnia wierzących w Jezusa Chrystusa, jest to, że potrafią kochać swoich nieprzyjaciół. Czy ja w odniesieniu do moich bliźnich nie przyjmuję postawy, w której sam decyduje o tym, komu należy się moja miłość, a komu nie?

25 lutego
II Niedziela Wielkiego Postu
Rdz 22,1-2.9-13.15-18, Ps 116B, Rz 8, 31b-34, Mk 9,2-10

Ujrzeć chwałę naszego Pana Jezusa Chrystusa objawioną przed Piotra, Jakuba i Jana i usłyszeć: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!”. Uczestnicząc w Eucharystii, stajemy się uczestnikami tego objawienia. Bóg przychodzi w swojej chwale, wydaje się w Ofierze za nas i czyni nas uczestnikami zbawienia. To doświadczenie rodzi w nas jeszcze głębszą miłość, która wyraża się przez posłuszeństwo wiary na podobieństwo Abrahama.

26 lutego
Dn 9,4b-10, Ps 79, Łk 6,36-38

Jeśli jestem człowiekiem, który rzeczywiście doświadczył miłosierdzia, jedyne, co pragnę czynić, to tym miłosierdziem się dzielić. Przyjmijmy więc mocno do serca dzisiejsze wezwanie: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”.

27 lutego
Iz 1,10.16-20, Ps 50, Mt 23,1-12

Jedynemu, komu mamy się podobać, to Bogu. A On zna nasze serca. Dokładajmy wszelkich starań, aby w swoim życiu realizować dobro, świadomi tego jak, jest ono często wymagające i trudne do realizowania. Potwierdzać będziemy w ten sposób naszą pokorę względem Boga.

28 lutego
Jr 18,18-20, Ps 31, Mt 20,17-28

Jezus Chrystus drogocenną Krwią swoją zbawił każdego z nas. Czy jesteśmy w stanie odwzajemnić Jego miłość? Może stawać się to naszym udziałem za każdym razem, gdy przyjmujemy na siebie prześladowania z powodu Jego i Ewangelii.