Odpowiadam miłością jak potrafię

O. Jarosław Pakuła OFMConv

Panie, obym zawsze miał w pamięci prawdę o tym, co Tobie zawdzięczam. Niech moje serce będzie rozpalone uwielbieniem za Twoje łaski.

1 stycznia
Lb 6, 22-27, Ps 67, 2-3.5.8, Ga 4, 4-7, Łk 2, 16-21

Zadanie na kolejny rok życia, zawsze z pośpiechem udawać się w kierunku Jezusa Chrystusa. Odnajdywać Jego obecność w codzienności i pielęgnować doświadczenie Boga w sercu poprzez rozważanie darów jego łaski.

2 stycznia
1 J 2,22-28, Ps 98, J 1,19-28

Zapytasz: Kim jestem? Odpowiesz: jestem tylko tym, czym jestem dzięki łasce Bożej. Prawda o mnie ukazana jest w Jezusie Chrystusie, który przyszedł na świat dla mojego zbawienia.

3 stycznia
1 J 2,29-3,6, Ps 98, J 1,29-34

Miłość Boga, której doświadczam w łasce przebaczenia, nadaje mojemu życiu sens
i cel. Dzięki niej odnajduję prawdę o sobie. Zanurzając się w niej, jeszcze bardziej staram się o to, by kochać moich bliźnich.

4 stycznia
1 J 3,7-10, Ps 98, J 1,35-42

Uczynić krok naprzód, aby dostrzec Jezusa, który pokonuje we mnie panowanie grzechu. On przywraca mi życie – On gładzi moje grzechy. Odnaleźć Chrystusa i zawsze trwać w Jego bliskości.

5 stycznia
1 J 3,11-21, Ps 100, J 1,43-51

Pójście za Jezusem znaczy kroczenie śladami miłości w gotowości poświęcenia siebie z miłości do braci. Dostrzegać Jezusa w obliczu cierpiącego człowieka, przekraczając granice uprzedzenia i niechęci. Tracić siebie z miłości do Niego.

6 stycznia
Iz 60,1-6, Ps 72, Ef 3,2-3a.5-6, Mt 2,1-12

Niech rozraduje się moje serce za to, że stałem się uczestnikiem zbawczej misji Jezusa. Oto mój Pan, mój Nauczyciel. On przekracza prawdą Ewangelii wszelkie pragnienia ludzkich serc. Oby i mi nie zabrakło łaski i wytrwałości, aby zanieść Go każdemu spotkanemu człowiekowi przez świadectwo własnego życia.

7 stycznia
Iz 55, 1-11, Ps: Iz 12 1, J 5, 1-9, Mk 1,7-11

Słuchać Jezusa – pozwolić, aby On mówił w naszych sercach i przez nas. Otworzyć Mu swoje serce. Odnaleźć Go i tylko w Nim doświadczać ukojenia.

8 stycznia
1 Sm 1,1-8, Ps 116B, Mk 1,14-20

Bezsilność codzienności, porażki, przegrane są wołaniem o Boga w moim życiu. On może wszystko. Przez Niego i w Nim wszystko jest możliwie. Pozwolić pociągnąć się wezwaniu: Pójdź za Mną. Pójdź ze Mną przez wszystkie bezsilności twojego życia.

9 stycznia
1 Sm 1,9-20, 1 Sm 2, Mk 1,21-28

Jezus ma moc. Doświadczę jej, kiedy uwierzę w Niego całym sobą. On kieruje do mnie swoje Słowo. We mnie staje się ono żywe i skuteczne.

10 stycznia
1 Sm 3,1-10.19-20, Ps 40, Mk 1,29-39

Rozpoznać i odpowiedzieć, do czego wzywa mnie Pan. Trwać w gotowości serca, aby wypowiedzieć słowa: Oto jestem. Pełnić wolę Ojca przez świadectwo dobroci okazywanej naszym braciom.

11 stycznia
1 Sm 4,1-11, Ps 44, Mk 1,40-45

Obecność w sercu Boga pozwala stawić czoła nieprzyjaciołom naszego zbawienia. Wyzwolenie udzielane jest nam przez jego miłosierdzie. Ono przywraca nam godność.

12 stycznia
1 Sm 8,4-7.10-22a, Ps 89, Mk 2,1-12

Jedyny pewny i właściwy wybór życia – Jezus Chrystus. Moja stałość drogą dla innych w dotarciu do Jezusa i dokonanie właściwego wyboru. Potwierdzanie wyboru w wierności Jemu w codzienności.

13 stycznia
1 Sm 9,1-4.17-19; 10,1, Ps 21, Mk 2,13-17

Jezus w każdym czasie kieruje do człowieka wezwanie: Pójdź za mną. Czy jest we mnie gotowość na udzielenie odpowiedzi Panu, który mnie wzywa?

14 stycznia
1 Sm 3,3b-10.19, Ps 40, 1 Kor 6,13c-15a.17-20, J 1,35-42

Przez swoje czyny stać się świadkiem stwierdzenia wyrytego w sercu: „Znaleźliśmy Mesjasza”. Tak, aby inni zapragnęli pójść i zobaczyć, jak wielki jest Pan dla tych, którzy Go miłują. Stać się uczestnikiem głoszenia orędzia Dobrej Nowiny.

15 stycznia
1 Sm 15,16-23, Ps 50, Mk 2,18-22

Posłuszeństwo głosowi Boga – rozpoznawanie i pełnienie Jego woli. Droga prowadząca do Nieba przez ufność i wierność. Znaki obecności Boga w moim życiu, które są ciągle wezwaniem do dziękczynienia.

16 stycznia
1 Sm 16,1-13, Ps 89, Mk 2,23-28

Moje oczy, które stają się oczami Boga. Tak iść przez życie, aby mieć zawsze Boże spojrzenie na to, czego doświadczam, i ludzi których spotykam.

17 stycznia
1 Sm 17,32-33.37.40-51, Ps 144, Mk 3,1-6

Każdy dzień przeżywany ze świadomością, że jest ze mną i przy mnie Bóg. On prowadzi mnie przez życie, wspomaga i zachowuje. Bóg prostuje ścieżki mojego życia, tak często skomplikowane przez konsekwencje mojego uporu i niewierności.

18 stycznia
1 Sm 18,6-9;19,1-7, Ps 56, Mk 3,7-12

Zazdrość pożera serce, niszcząc więzi i relacje. Uchroń mnie, Panie, przed patrzeniem na bliźniego z perspektywy tego, czego uważam, że mi brakuje. Pozwól zrozumieć, że w Jezusie zawsze i wszędzie otrzymuję i posiadam wszystko czego potrzebuję.

19 stycznia
1 Sm 24,3-21, Ps 57, Mk 3,13-19

Przezwyciężyć w sobie pragnienie wymierzenia ludzkiej sprawiedliwości możliwe jest tylko przez pryzmat doświadczonego od Boga miłosierdzia. Przebaczenie winno zawsze rodzić darowanie win tym, którzy nas zranili – do tego ciągle wzywa nas Jezus.

20 stycznia
2 Sm 1,1-4.11-12.19.23-27, Ps 80, Mk 3,20-21

Nie ma chwili do stracenia, kiedy od naszego zaangażowania zależy zbawienie naszych braci. Nic nie powinno nas zatrzymać w dawaniu świadectwa wierze w Jezusa Chrystusa.

21 stycznia
Jon 3,1-5.10, Ps 25, 1 Kor 7,29-31, Mk 1,14-20

Mieć w sobie taką miłość, która uczyni nas zdolnymi do udzielenia braterskiego napomnienia z troski o zbawianie innych, może pochodzić tylko od Boga. Zdolność ta może pochodzić tylko z mojej osobistej wierności Chrystusowej Ewangelii poprzedzonej Jego miłościwym wejrzeniem łaski.

22 stycznia
2 Sm 5,1-7.10, Ps 89, Mk 3,22-30

Znajdą się i ci, którzy będą próbować podważać dobro, które czynimy. Ich słowa dla nas winny stać się powodem refleksji o intencjach i motywacjach naszych działań. Obronią się tylko wtedy, gdy są wynikiem naszej wiary.

23 stycznia
2 Sm 6,12b-15.17-19, Ps 24, Mk 3,31-35

Żyć w taki sposób, aby z ust Jezusa usłyszeć: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką”.

24 stycznia
2 Sm 7,4-17, Ps 89, Mk 4,1-20

Ziarno Słowa Bożego, które pada na glebę mojego serca. Jaki owoc przynosi? Czy plon zależny jest od tego, jak radykalne wezwanie kieruje do mnie Jezus przez swoje Słowo? Czy nie dzieje się tak, że im trudniejsze słowo, tym mniejszy plon?

25 stycznia
Dz 22,3-16, Ps 117, Mk 16,15-18

Nawrócenie to powrót do wierności Bogu. Ile ich już w moim życiu było? A może ono jest ciągle przede mną? Bóg, który nieustanie woła o moje serce. Uwierzyć całym sercem w Boga i Bogu.

26 stycznia
2 Tm 1,1-8, Ps 96, Łk 10,1-9

Pamięć o tym, czego udzielił nam w życiu Bóg, rodzi wdzięczność, jej konsekwencją jest natomiast pragnienie podzielenia się z innymi tym, co najbardziej bezcenne. Bóg działający w mojej codzienności.

27 stycznia
2 Sm 12,1-7a.10-17, Ps 51, Mk 4,35-41

Pierwszym dowodem miłosierdzia Boga względem mnie jest dostrzeżenie mojego grzechu. Gdy go dostrzegam, mogę wkroczyć na drogę przebaczenia. Ucisz, Panie, burzę w moim sercu tak, abym dostrzegał całą prawdę o sobie.

28 stycznia
Pwt 18,15-20, Ps 95, 1 Kor 7,32-35, Mk 1,21-28

Czy Bóg ma wobec mnie jakieś oczekiwania? Ja mam oczekiwania wobec Niego. Dostrzec, że On pragnie dla mnie tego, co jest najbardziej wartościowe. Zrozumieć, że poza Nim nie ma szczęścia.

29 stycznia
2 Sm 15,13-14.30;16,5-13a, Ps 3, Mk 5,1-20

Bóg zachowuje moje życie, On je ocala. Wszystko, czym jestem i co posiadam, od Niego pochodzi. Żyć tak, aby zawsze wyrażać prawdę, że do Niego należymy i do Niego zmierzamy.

30 stycznia
2 Sm 18,9-10.14b.24-25a.31-19,3, Ps 86, Mk 5, 21-43

Z czym się borykam i co we mnie nie jest jeszcze uzdrowione? Tylko dzięki wierze w Jezusa możemy zostać przemienieni i odnowieni. Panie, przymnóż nam wiary.

31 stycznia
2 Sm 24,2.9-17, Ps 32, Mk 6,1-6

Panie, obym zawsze miał w pamięci prawdę o tym, co Tobie zawdzięczam. Niech moje serce będzie rozpalone uwielbieniem za Twoje łaski.